insan çölünü özler
kahramanlıklar biter
su kalır geriye
matemler içinde bir gemi
yutar rıhtımları
dalgalar mühürlenir
ufuklar kükrer
çıldırasıya bir uğultu gizler
yakamozların öfkesini
ay çürüğe çıkar
şairin karanlığında

ilk görünüşüdür aşkların bu
çile tutmuş zamanlardan
sıyrılıp
düşünü kanatarak
ölüme büründüğü an
ve ilk çekilişidir kaderin
fetihler dolu tarihinde
ıslak bir avluda
yasak bir sorguya

kelimeler titrer
ışıklar soğur
harfler dinlenir
serilir bendine geçmişin
yorgun mesafeleri
ay çürüğe çıkar
şairin karanlığında