boşuna çıkmışız o yokuşları
ellerim avuçlarında
kısık sesiyle
uydurduğu bir şiiiri mırıldanmakta
ne lüzumu vardı
her yüz buluşum yüzünde
her bakışım incecik ter
sırlanır yapışır gömleğime
nasıl dinlemektedir gözlerimi gözleriyle
lüzumu var mıydı
anlatır
hür sevideyiz
mavi sabahımızda körfezin gölgesi
sıtma tutmuş gibi bacaklarımız
nehir geçiyoruz yaprakların genzinden
maviyi canından bezdiren
o seyirlerdi
ki onlar
lüzumsuz olanlardı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder